Editörü tanı: tuval ve node
n8n'e girince karşına çıkan boş tuval ve node ekleme mantığı. Bir işi n8n'de nasıl kutulara böldüğünü, node aramanın nasıl çalıştığını bu bölümde görüyorsun.
Sahip hesabını kurup n8n'e ilk girdiğinde karşına bomboş bir ekran çıkıyor. Bu ekranın adı tuval (canvas). Otomasyonunu burada kuruyorsun, ama kod yazarak değil, kutuları (node) yan yana koyup birbirine bağlayarak.
Boş tuval seni bekliyor
Yeni bir workflow açtığında tuval tamamen boş. Ortada tek bir davet var: ilk adımını ekle. Bu davet tesadüf değil, n8n'in temel kuralını gösteriyor: her otomasyon bir tetikleyiciyle başlar. Tetikleyici olmadan bir akış çalışmaz, çünkü sistem "ne zaman başlayacağını" bilmesi gerekiyor.
Kaynak: n8n paneli (yerel kurulum), erişim Temmuz 2026.
Node eklemek
Tuvale bir node eklemek istediğinde artı işaretine ya da arama kutusuna tıklıyorsun. Karşına bir arama paneli açılıyor, sen de yaptırmak istediğin işi yazıyorsun: "rss", "gmail", "schedule" gibi. n8n, yazdığın kelimeye uyan node'ları kart halinde önüne getiriyor, sen de aralarından seçtiğini tuvale ekliyorsun.
Kaynak: n8n paneli (yerel kurulum), erişim Temmuz 2026.
Burada aramanın mantığı basit: ne yapmak istediğini düşün, o kelimeyi yaz. RSS okumak istiyorsan "rss" yaz, mail göndermek istiyorsan hangi servisi kullandığını yaz. Sonuç kartlarına tıkladığında node tuvaline düşüyor, sen de onu istediğin yere sürükleyip bırakabiliyorsun.
Node nedir
Node, tek bir iş yapan kutu demek. Bir node RSS okur, başka bir node bir koşulu kontrol eder, başka bir node bir e-posta gönderir. Otomasyon mantalite kursunda bunu "aksiyon kutusu" olarak anlatmıştım, aynı kavramın n8n'deki adı sadece node.
Her node'un kendine ait bir ayar paneli var. Node'a tıkladığında bu panel açılıyor, orada o node'un neye ihtiyacı olduğunu görüyorsun: bir URL, bir metin alanı, bir koşul, bir hesap seçimi. Panel node'dan node'a değişir, çünkü her node farklı bir iş yapıyor, ama mantık hep aynı: node ne yapacağını sorar, sen cevaplarsın.
Node'ları bağlamak
Bir node'u tuvale eklemek yetmez, onu bir öncekine bağlaman gerekiyor. Node'ların kenarında küçük bir bağlantı noktası var, oradan tutup bir sonraki node'a çektiğinde ikisi birbirine bağlanıyor. Bağlantı çizgisi veri akışının yönünü gösteriyor: bir node'un çıktısı, bağlandığı node'un girdisi oluyor.
Bir otomasyon kurmak, aslında bu kutuları doğru sırayla dizip birbirine bağlamaktan ibaret. Her kutu bir işi yapıyor, kutular birbirine geçtiğinde bir işin tamamı otomatikleşmiş oluyor. Karmaşık görünen bir otomasyon bile, açıp baktığında genelde birbirine bağlı birkaç basit kutudan oluşuyor.
Sıradaki bölümde bu mantığı gerçek bir örnekle kuruyoruz: üç node'u bağlayıp çalıştırıp gerçek veri göreceğiz.